مسیر مبتنی بر افزایش استخوان
بالا بردن کف سینوس از پنجره جانبی
- پنجره کوچکی در دیواره جانبی سینوس باز می‌شود.
- غشا بالا برده می‌شود و فضا با ماده پیوندی پر می‌شود.
- بسته به ارتفاع استخوان، ایمپلنت بلندتر در همان جلسه یا پس از ترمیم قرار می‌گیرد.
حوزه‌های تخصصی
سینوس لیفت داخلی (بسته)
در ناحیهٔ عقبی فک بالا، استخوانِ زیر سینوس ممکن است برای ایمپلنت ارتفاع کافی نداشته باشد. سینوس لیفت داخلی (بسته) یکی از روش‌هایی است که در این وضعیت بررسی می‌شود. دکتر روزبه فاضلی، متخصص پریودنتیکس در بورنووا، ازمیر، این درمان را برنامه‌ریزی و انجام می‌دهد.
در سینوس لیفت داخلی (بسته، از راه ستیغ)، کف سینوس از طریق همان محلی که ایمپلنت در آن قرار می‌گیرد و با ابزارهایی به نام استئوتوم چند میلی‌متر بالا برده می‌شود. میدان کار نسبت به روش باز (پنجرهٔ جانبی) محدودتر است و ایمپلنت اغلب در همان جلسه کاشته می‌شود.
مناسب‌بودن این روش پس از اندازه‌گیری ارتفاع باقی‌ماندهٔ استخوان در تصویربرداری سه‌بعدی (CBCT) تعیین می‌شود. در مقالات علمی، روش بسته معمولاً برای مواردی توصیه می‌شود که ارتفاع استخوان حدود ۴ تا ۵ میلی‌متر یا بیشتر است. در یک مطالعهٔ چندمرکزی، بقای ایمپلنت با ارتفاع استخوان ۵ میلی‌متر یا بیشتر ۹۶٪ یا بالاتر و با ۴ میلی‌متر یا کمتر ۸۵٫۷٪ گزارش شد (Rosen و همکاران ۱۹۹۹). یک متاآنالیز جدیدتر گزارش کرده است که این روش حتی با ارتفاع استخوان محدود نیز می‌تواند گزینه‌ای قابل اعتماد باشد (Guo و همکاران ۲۰۲۰). اگر استخوان بسیار کم باشد، روش باز، ایمپلنت کوتاه یا گزینه‌های دیگر با بیمار بررسی می‌شود.
ممکن است پارگی‌های کوچکی در غشای سینوس رخ دهد؛ بیشتر آن‌ها در حین جراحی قابل کنترل‌اند و در صورت لزوم جراحی به تعویق می‌افتد یا روش تغییر می‌کند. در روش‌هایی که با ضربه انجام می‌شوند، به‌ندرت سرگیجهٔ کوتاه‌مدتی که با حرکت سر ایجاد می‌شود (سرگیجهٔ وضعیتی حمله‌ای خوش‌خیم) گزارش شده است. هیچ روشی خطر را به‌طور کامل از بین نمی‌برد.
در روزهای نخست پس از جراحی ممکن است تورم خفیف، حساسیت و کمی ترشح خون‌آلود از بینی دیده شود. برای افزایش‌ندادن فشار داخل سینوس، معمولاً توصیه می‌شود در ۱ تا ۲ هفتهٔ اول بینی را با فشار پاک نکنید، هنگام عطسه دهان را باز نگه دارید، با نی ننوشید و سیگار نکشید، و حدود ۲ هفته از پرواز، غواصی، ورزش سنگین و سازهای بادی پرهیز کنید. مدت‌ها را پزشک برای هر بیمار تعیین می‌کند؛ داروها فقط طبق توصیهٔ پزشک مصرف می‌شوند.
در صورت افزایش درد یا تورم، تب، ترشح بدبو یا چرکی از بینی یا دهان، عبور هوا بین دهان و بینی یا شکایتی که بیش از سه هفته ادامه یابد، باید به پزشک مراجعه کرد. یک گزارش اجماع متخصصان، معاینهٔ هفتگی در ماه نخست و ماهانه در سه ماه بعد را توصیه می‌کند (Testori و همکاران ۲۰۱۲).
پایان‌نامهٔ تخصصی دکتر روزبه فاضلی در دانشگاه اژه، در یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده، دو ابزار مورد استفاده برای بالابردن کف سینوس در روش بسته، یعنی چکش مغناطیسی و چکش دستی، را مقایسه کرد. بیمارانی با ارتفاع باقی‌ماندهٔ استخوان ۴ میلی‌متر یا کمتر وارد مطالعه شدند و برای همهٔ آن‌ها ایمپلنت کوتاه کاشته شد؛ آنچه مقایسه شد نوع چکش بود، نه نوع ایمپلنت. این مطالعه به‌صورت خلاصهٔ پوستر در کنگرهٔ EAO ۲۰۱۹ در لیسبون ارائه شد.
- اندازه‌گیری ارتفاع استخوان در CBCT
- دسترسی از محل کاشت ایمپلنت
- کاشت ایمپلنت در همان جلسه در موارد مناسب
- در صورت نیاز روش باز یا ایمپلنت کوتاه
این صفحه جنبهٔ اطلاع‌رسانی عمومی دارد. درمان مناسب شما پس از معاینه و تصویربرداری تعیین می‌شود.
مقالات اخیر
One Anatomy. Two Surgical Philosophies.
یک آناتومی، دو فلسفه جراحی.
وقتی ارتفاع استخوان در ناحیه خلفی فک بالا محدود است، دو مسیر متفاوت وجود دارد. هر دو در منابع علمی مستند هستند. اینکه کدام مناسب است به آناتومی، استخوان موجود و بیمار بستگی دارد.
ماگزیلای خلفی آتروفیک: پس از از دست رفتن دندان، ارتفاع استخوان کم می‌شود و کف سینوس به دهان نزدیک‌تر می‌شود.
مسیر مبتنی بر آناتومی
ایمپلنت کوتاه + سینوس لیفت داخلی (بسته)
- دسترسی از خود محل ایمپلنت است؛ پنجره جداگانه‌ای باز نمی‌شود.
- کف سینوس با استئوتوم به‌آرامی بالا برده می‌شود؛ غشا گنبد کوچکی می‌سازد.
- ایمپلنت کوتاهِ متناسب با استخوان موجود معمولاً در همان جلسه قرار می‌گیرد.
| مسیر مبتنی بر افزایش استخوان | مسیر مبتنی بر آناتومی | |
|---|---|---|
| دسترسی جراحی | دیواره جانبی سینوس | محل ایمپلنت |
| حجم پیوند | زیاد | محدود، در صورت نیاز اتوژن |
| طول ایمپلنت | معمولاً استاندارد / بلند | کوتاه |
| زمان‌بندی | همان جلسه یا مرحله‌ای | معمولاً همان جلسه |
دو فلسفه، یک هدف:
Minimally invasive implantology.
منابع (3)
- Pjetursson BE, Tan WC, Zwahlen M, Lang NP. A systematic review of the success of sinus floor elevation and survival of implants inserted in combination with sinus floor elevation. J Clin Periodontol 2008;35(8 Suppl):216–240. doi:10.1111/j.1600-051X.2008.01272.x
- Tan WC, Lang NP, Zwahlen M, Pjetursson BE. A systematic review of the success of sinus floor elevation and survival of implants inserted in combination with sinus floor elevation. Part II: transalveolar technique. J Clin Periodontol 2008;35(8 Suppl):241–254. doi:10.1111/j.1600-051X.2008.01273.x
- Thoma DS, Haas R, Tutak M, Garcia A, Schincaglia GP, Hämmerle CHF. Randomized controlled multicentre study comparing short dental implants (6 mm) versus longer dental implants (11–15 mm) in combination with sinus floor elevation procedures. Part 1: demographics and patient-reported outcomes at 1 year of loading. J Clin Periodontol 2015;42(1):72–80. doi:10.1111/jcpe.12323
آخرین به‌روزرسانی محتوای این صفحه: